W latach 1971-1972 Clapton nie nagrywał żadnych płyt, natomiast w 1973 roku powrócił na estrady i dał koncert w sali londyńskiego teatru Rainbow. Kroniką tej imprezy jest płyta Erie Claptons Rainbow Concert nagrana z udziałem Petera Towshenda z zespołu The Who, Ricka Gretcha, Stevie Winwooda, Ronnie Wooda i innych czołowych muzyków brytyjskiego rocka. Rok 1974 przyniósł longplay 461 Ocean Boulevard, nagrany w Stanach Zjednoczonych i singiel I Shot The Sheriff. W 1975 roku ukazały się dwa longplaye: Theres One In Every Crowd i Erie Clapton Was Here (płyta nagrana na żywo) oraz single: Swing Low, Sweet Chariott i ..Knocking On Heavens Door. Wieloletnia, ponad dziesięć lat trwająca kariera koncertowa i nagraniowa Erica Claptona, to przykład wspaniale rozwijającego się talentu muzyka, który zawsze poszerzał i wzbogacał swe muzyczne horyzonty, który zawsze poszukiwał nowych form wypowiedzi, nowych źródeł inspiracji. Jego dyskografia - obejmująca płyty nagrane zarówno solowo jak z wieloma popularnymi zespołami - zawiera muzykę niezwykle różnorodną gatunkowo i stylistycznie. Debiutował grając bluesy i w 1975 roku powrócił do tej muzyki, nagrywając płytę E, C. Was Here, ale zawsze w jego re-
pertuarze znajdowały sie zarówno utwory rockowe, rytmy taneczne jak spokojne i melodyjne ballady. Twórczość Erica Claptona jest potwierdzeniem tezy, że nie ważne co się gra, a ważne jak się gra. Jego kolejne płyty to: No Reason To Cry z 1976, Slowhand z 1977 i Backless z 1978 roku.
| |
|